یه پسر تنهای تنها

            از میان جمع یاران من چه دور افتاده ام

سلام من خدمت همه ی دوستان گلم . میدونم که در تبود من هیچ احساس ی بهتون دست نداد . چون رفیقی مثل من اصلا به دردتون نمیحوره که ....
اما من واقعا دلم براتون تنگ شده . دلم واسه نظراتون شده یه ذره . اما به خدا تا حالا حتی نتونستم بیام نظراتم رو چک کنم.
الانم اومدم تو یکی از کافی نت های قزوین دارم اپ میکنم . چون از شنبه تا ۴ شنبه کلاس دارم ۵شنبه و جمعه هم که تهرانم خونه نیستم . بیچاره کامپیوترم عقده ای شده چون ۱ ماه که به نت متصل نشده . به خدا اینقدر درگیر کار و درس شدم که حتی وقت نمیکنم برم موهام رو بزنم الان من تقریبا شبیه میرزا کوچک خان جنگلی شدم . ( بیچاره میرزا کوچک خان )
به خدا این هفته که اومدم تهران یه متن واستون مینوسیم کولاک . یکی از دوستام که اسمش مجید برام یه مطلب گذاشته کنار گفته باید اینرو بذاری تو بلاگت . 
تو رو خدا اگه تاحالا برام نظری گذاشتین که نتونستم جواب بدم منو به بزرگی خودتون ببخشید . قول میدم آدم بشم !
در ضمن باید تشکر کنم از دوستای گلم  مخصوصا لیلا که الان نمیدونم داره چیکار میکنه چون من رفیقم خوبی نبودم اونم منو تحویل نمیکیره اما ارزو دارم هر جا هست خوب و خوش یاشه دیگه باید تشکر کنم از داداش عارف از فاطمه خانم از مهشید خانم  از الناز خانم و پریا و مهشید که با هم نظر گذاشتن و مهری خانم  و از همه کسایی که اسمشون از قلم افتاده .

میگویم با خود که اینبار نه مثل آنبار دیوانه نمیشونم
                                                                        دل به هیچکس نمی دهم تا نمیرم

با خود حرف میزنم تا صدای کسی را نشنوم 
                                                                         نگاهم را به آسمان میدوزم تا نبینم

در خود میشکنم تا صدایش را کسی نشنود 
                                                                           آرام میمیرم تا کسی گریه نکند

گریه ام را میخورم تا کسی برایم دلسوزی نکند
                                                                           دل به سنگ میبندم تا دلم را نشکند

اما خود خوب میدانم با نگاه غریبه ای تمامی ابیاتم خیس میشود از بین میرود
پس بیهوده دل را  نمیرنجانم میگذارم برود آنجا که دوست دارد اما میدانم که .... 

 سلام . یه سلام به وسعت دوری دو هفته ای از دوستان گلم که همه جوره هوای من و دارن اما من ...
بعد از سلام هم یه معذرت خواهی اندازهاینکه شما به من سر زدین و من نتونستم اما میدونم که شما منو می بخشین البته سوء تفاهم نشه من فرض رو بر این گرفتم کهشما ها منتظر بودین من بازم مطلب بذارم که اگه اینطوری نیست هیچی نگین بذازین من با رویای خودم حال کنم !!!
اول از همه باید تشکر کنم از دوستای گل و عزیز و خوبم لیلا خانم ، هلیا خانم ، داداش عارف گل ، فاطمه خانم ، و همه دوستای جدیدم از جمله نسرین خانم و اقا سامان و همه اونائی که اسمشون از قلم افتاد که برام نظر گذاشتن و من و خوشحال کردن . انشاءالله از خجالت همتون در میام ...
مورد بعدی اینکه کتایون خانم شما همیشه پیش من از احترام خاصی بر خوردار بودین و شخصیت واقعا بزرگ و قابل احترامی دارین . من همون شب تو مهمونی با شما صحبت کردم و حرفام رو زدم که من... (اینجاهاش رو خودت میدونی ) اما شما نمیخواین قبول کنین . من نمیخواستم اینجا راجبش با هم صحبت کنیم اما خود شما اینجوری خواستین. در هر حال اگه شما میخواین همون حرفهای گذشته رو بزنی من هم همون جوابهای گذشته رو به شما میدم . من خیلی شما رو دوست دارم اما فقط به عنوان یه دوست صمیمی نه بیشتر نه کمتر.
این هفته هم مثل هفته های گذشته یکنواخت بود و بدون تغییر اما میتونم بگم که یکم از هفته های دیگه خوش رنگ تر بود چون تونستم توی یه مورد مهم تو زندگیم تصمصم مهم رو بگیرم که حتما هفته ی دیگه میگم چون میخوام نتیجه ش رو که دیدم بهتون بگم. در آخر کار هم یه شعر براتون می نویسم امیدوارم که خوشتون  بیاد . راستی اونائی که آی-دی من توی  یاهو میخواستن براشون میذارم چون کلا من آدم مهربون و مردمی هستم ( الان واسه خودم یه نوشابه باز کردم ) 
                                       yahoo ID: SOORANM
تا هفته ی بعد خدا حافظ همتون

 

بیا....

بیا در یک شب آرام مهتاب کمی هم صحبت یک یاس باشیم

اگر....

اگر صد بار قلبی را شکستیم بیا یکبار با احساس باشیم

بیا....

بیا ما نیز مثل روح باران به روی یک رز تنها بباریم

بیا....

همچو قطره های شبنم به روی جنگل های بکر بشینیم

بیا....

بیا در باغ بی روح دلی سرد کمی روئیای نیلوفر بکاریم

بیا....

بیا همراه مجنون به دنبال لیلی هزاران صحرا را بگردیم

بیا....

بیا همراه پروانه بگردیم و بگردیم تا بسوزیم که شاید

بیا....

بیا همچون گلبرگ های عشق آینه دل یکدیگر باشیم

        

سلام . سلام مجدد خدمت همه دوستای گلم که با نظر دادنشون منو همراهی میکنن تا از تنهائی در بیام . خدمت همتون باید عرض کنم دلیل اینکه این دفعه خیلی دیر اپ کردم اینکه من با کمک خودم و خدا دانشگاه ازاد واحد قزوین قبول شدم . و از شانس بد و گند که در مواقع حساس میاد سراغم ۶ روز در هفته برام کلاس گذاشتن که هر روز ۱ ساعت کلاس دارم به نظر شما از این بد تر میشه ؟ اونائی که الان دانشجو هستند میدونن که من چی میگم . ترم اول ۶ روز واااااااااااااییییییییی  آدم پیر میشه .
البته با یکی از دوستای قدیمیم که اونم داره اونجا کارشناسی صنایع میخونه و  یکی دیگه از دوستام که کاردانی کامپیوتر میخونه و ۳ نفر دیگه خونه گرفتیم که از این لحاظ شانس اوردم .
به همبن خاطر من از این به بعد هفته ای  بار اونم جمعه ها اپ میکنم  برای همین اگه دوستی یا عزیزی برام نظر گذاشت و دید دیر من جواب دادم رو حساب بی ادبی ندونه من فقط جمعه ها میام تهران .
یه شعر هم براتونم میذارم  امیدوارم خوشتون بیاد. تا هفته ی دیگه تو رو خدا منو فداموش نکنید .

 من میگم به من نگاه کن                     
 تو ميگي که جون فدا کن                          من ميگم چشمات قشنگه
                                                               تو ميگي دنيا دورنگه

 من ميگم دلم اسيره 
 تو ميگي که خيلي ديره                            من ميگم چشمات وا کن
                                                                تو ميگي منو رها کن

من ميگم قلبم نشکن 
تو ميگي من ميشکنم ؟ من ؟                    من ميگم دلم رو بردي
                                                                تو ميگي به من سپردي

من ميگم دلم شکستس
تو ميگي خوب ميشه خستس                     من ميگم بمون هميشه
                                                                 تو ميگي ببين نميشه

من ميگم تنهام ميذاري ؟
تو ميگي طاقت نداري ؟                              من ميگم تنهائي سخته
                                                                تو ميگي اين دست بخته

من ميگم خدا به همرات 
توميگي چه تلخ حرفات                               من ميگم که تا قيامت
                                                                 برو زيبا به سلامت

این شعر هم برای اونی نوشتم که خیلی بی معرفتانه به همه  چیز بی اعتنائی کرد  .
امیدوارم همیشه توزندگیش خوشبخت باشه و موفق . اما میخوام اینو بدونه که من هر کاری کردم فقط میخواستم خوشحالش کنم

  نمیدونم چرا وقتی نوبت ماست دیر میشه    حرفای خوب واسه ما زخم زبون و تیر میشه

                                       خدا حافظ رفیق

       تا کجا باید سفر کرد ؟ ......... تا کجا باید دوید ؟ ....                

سلام.

ممنون از تمام کسانی که با نظر دادن منو کمک کردن امیدوارم بتونم با کمک های همه ی شما دوستان عزیز با این اوضاع جدید کنار بیام . تشکر مخصوص از ابجی لیلا و داداش عارفم از فاطمه خانم و نفیسه خانم و همه دوستان که اسمشون از قلم افتاد....

اولین روزی که دیدمش یه حال خاصی داشتم . حالی که تا اون موقع هیچ وقت تو وجودم نبود . نمیدونستم نگرانم یا میترسم یا شاید.........
اما نه هیچکدوم از اینا نبود . یه حالی بود که هنوز تو وجودم مونده. یه حالی که احساس میکنم نمیتونم  بهش فکر نکنم . حتی اگه مجبور باشم بهش فکر نکنم هم نمیتونم . در هر حال هر قصه ای پایانی دارد اما چه خوب میشد که قصه عشق هیچوقت پایان نداشت .

 
من همونم که همیشه غم و غصش بی شماره
                اونی که تنها ترین حتی سایه هم نداره

 

        این منم که خوبیام و کسی هرگز نشناخته
                 اون که تو راه رفاقت همه ی هستیش باخته

 

                 هر رفیق راهی با من دو سه روزی هم سفر بود
                                  ادعای هر رفاقت واسه من چه زودگذر بود

 

       هرکی با زمزمه ی عشق دو سه روزی عاشقم شد
             عشق اون باعث زجر همه ی دقائقم شد

 

 اون که عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید 
            همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

 

                                      چه اثر از این صداقت چه ثمر از نجابت
                                     وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت

این دوران میگذرد بدون آنکه بتوانیم تغییری در آن ایجاد کنیم . اما حد اقل میتونیم از خودمون خاطره های
حوب به جا بگذاریم .
این خاطره ها میتونه یه نگاه گرم یا یک جمله باشه که تا آخر عمر یاد همه بمونه .  در عوض میشه خاطره های بدی به جا گذاشت .
  (( زخم و به هر جای آدم بزنی ترمیم میشه  اما زخمی که به قلب زده بشه امکان    داره هیچ وقت خوب نشه))

 

 خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

            خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

  

 

سلام. امید وارم حالتون خوب باشه و نگاهی از سر ترحم به من بندازین.

نمی دونم چی بنویسم . یعنی نمیدونم از کجا براتون بنویسم .  کاملا بهم ریختم . هر دقیقه زندگیم شده دلهره و اضطراب . دلهره از اینده . دلهره از فردای نا معلوم شاید بد شاید خوب . خسته شدم از بس با خودم کلنجار رفتم .

بالاخره بعد از ۳ ماه منتظر جواب بودم که جواب رو گرفتم . آره بعد از کلی حرفهای عاشقانه و امید به آینده جوابم رو گرفتم . نه

آره . اونم با یکسری دلیل که بر هیچ پایه ای استوار نیست. به قول یکی از دوستام که خیلی گردنم حق داره و همیشه تو اینجور مسائل بهم کمک میکرد  : دنیا  بییییییییییییییییییییییز این حرفاست .   این دوستم که اسمش محمد ( ملیحی ) همیشه میگه هیچکس این قدر ارزش نداره که خودت به خاطرش ناراحت کنی غیر از خودت .

فقط پیش  خودم میگم ای کاش ما حتی میفهمیدیم که چه کسی چه قدر برامون ارزش قائل  و من براش مهمم . بی خیال  به قول  آنتوان چخوف :

               سر به زیری ما شما را ستمکار کرد

منم الان هر چی سرم امده فقط به خاطر اینکه خیلی به آدمها اعتماد کردم . تو بعضی موارد ضرر نکردم اما تو بیشتر موارد له شدم مثل اینیکی .

خيابان سرد و كوچه سردو بازار و دكان سرد است
همه دلها پر از درد وتمام چهره ها زرد و و زمان نامرد نامرد است
زمستان نيست برفي نيست بوراني نميبينم ولي سرد است
چه چندش آور است دست رفيقان را چو ميگيري عجب سرد است
سبوي ساقي دوران تهي از باده عشق و جواني شد
دگر كام كسان هم خالي از مهر زباني شد
نگاه چپ چپت هر دم نمايان ميكند خشمت
سخن از عشق بس كن چون،شقايق هم پشيمان گشته از آدم گريزان شد
دهانهاشان همه باز و دندانها به سوهان،غضب سائيده و در راه نيش مهربانيها كنار صخره نفرت كمين كردند
من آهنگ سفر خواهم نمودن زين دنياي سرد دلتنگي

 فقط دلم واسه دل خودم میسوزه که خیلی باورش داشتم .

راستی هر عزیزی که این لاگ رو میخونه و خودش هم  صاحب بلاگ هست من مایلم ( البته اگه شما مایل باشین ) تبادل لینک داشته باشیم . حتی یک طرفه . 

     ما را  از دنیا گوشه ای برای گریستن بس

سلام . امیدوارم حالتون خوب باشه  داشتم یه آهنگ گوش میکردم که واقعا لذت بردم . برای همین . اومدم شعر اهنگ رو براتون نوشتم تا شما هم لذت ببرین .

سرگرمی تو شده  بازی با این دل غمگین و خستم

            یادت نمی یاد اون همه قول و قرار هائی که با تو بستم

با این همه ظلم

 تو ببین  باز چه جوری پایه این همه قول و قرار ها مون من نشستم

                نشکن دلم

                      به خدا آهم میگیره دامنت عاقبت یه روز

   نگو بی خبری

   نگو نمی دونی دلم پر از یه نفرین  سینه سوز

   نگو بی خبری

   نگو نمیدونی وقتی که نیستی گریه شده کاره این دل عاشق

                                                  شب و روز

          دیوونه نکن دلم

          آهم میگیره دامنت عاقبت یه روز

 

              

سلام خدمت همه دوستان عزیز . امیدوارم روزهاتون رو بدون هیچ مشکلی سپری کنید و همیشه سایه عزیزاتون بالای سرتون باشه.

آلبوم " روزهای بدون خاطره " کار جدید سیاوش قمیشی هم بعد از کلی انتظار اومد بیرون که شما عزیزان میتونید  اون رو از  اینجا   دانلود کنید . کار واقعا قشنگ و زیبائی از آب در اومده .

هممون  چه دختر چه پسر از یه چیزی تو این دنیا ترس داریم . هر کسی نسبت به سن و موقعیتش مشکلات خاصی داره . من خودم همش به این فکر میکنم که اگه دانشگاه قبول نشم باید چیکار کنم  یکی دیگه دغدغش اینه که الان کار نداره یکی دیگه مشکلش مالی و..............                                  از این جور مشکلات همه دارن بلا استثنا  . اما چی میشد که مشکلات ما به همین جا ختم میشد . حساب کنید این مشکلات رو دارین بعد یکی هم بیاد نمک رو زخم بپاشه  . نسبت به یکی وابستگی قلبی داری اونم به جای اینکه بیاد این وسط کمکت کنه بزنه کار رو بدتر کنه . به نظر شما این انصاف . اکثرا برای این میرن با جنس مخالف دوست میشن که مشکلات یا مسائلی رو که نمیتونن با کسی حتی پدر و ماد ر مطرح کنن  بیان و به شریک خود شون بگن .  اما اگه قرار باشه از طرف اون هم کم مهری ببینی دیگه چی از آدم میمونه. بیایم برای یکبار شده به این موضوع فکر کنیم و سعی منیک دل کسی رو نشکونیم و اون رو از خودمون نرنجونیم تا کسی هم ما رو نرنجونه.

همه با ناراحتی آدم ناراحت میشن اما   دوست واقعی  کسی که با شادی تو اندازه تو خوشحال بشه.

 

به تو پيوسته دل از وحشت شبهاي دراز

به تو پيوسته دل از تلخي ديدار شكست

به تو اي نغمه راز

به تو اي غنچه مست

به تو پيوسته دل آنجا ، كه نه ...

نتواند كه رهايي دهد از خويشتنم

به تو پيوسته دل آنجا ، كه پي از جنبش درد

نيش پر كينه فرو برده چو ماري به تنم

به تو اي ساغر لبريز اميد

به تو اي غنچه نيلوفر ناز

به تو پيوسته دل از ننگ درنگ

به تو پيوسته دل از رنج نياز

وه چه بت ها ، كه به شبهاي گرانبار و خموش

غم ديرينه بر انگيخت از اين جان تباه

من شوريده به ياد تو در اين كلبه تنگ

دل افسرده رها كرده  به پندار سياه

وه چه شب ها ، كه به بيغوله ناكامي سرد

پيش آينه شكستم غم تنهايي خويش

دست بر چانه ، در انديشه تلخ ، از سر درد

رنگ جاويد زدم بر رخ رسوايي خويش

به تو پيوسته دل از ظلمت روز

به تو پيوسته دل از محنت شام

به تو اي گنج مراد

به تو اي رنج مدام !

این شعر هم تقدیم به همه دوستان خوب . امیدوارم همیشه خوب باشین و مهربون .

سلام ؛  سلامی خدمت شما با روانی خسته و روحی دردمند نه از یر منت بلکه برای رحمت.

میدونم که هیچکس حتی یک ذره هم حواسش به من  نبود اما من از شما و از کسانی که نسبت به من لطف دارن واقعا تشکر میکنم  ممنون از  اظهار نظرتون به من لطف کردین . اونهائی هم که خوندن و نظر ندادن هم ممنون که وقت گرانبهاتون رو  برای من تلف کردین .

من این هفته گذشته به یک مسافرت اجباری رفتم چون اصلا دلم نمیخواست برم اما به زور من و  بردن به شهر همدان و اتفاقا به روستای پدر بزرگم ( پدر مادرم ) هم یه سری زدیم کخ ای کاش نمیزدیم چون واقعا آدم خجالت میکشه که ما توی این امکانات و اونها حتی از داشتن یه سرویس بهداشتی هم محرومند ؟  این بیانگر اینکه واقعا مسئولین مربوطه کار نمیکنن . بی خیال آدم هر چی بیشتر فکر کنه بیشتر اذیت میشه .

داشتم کتاب شعر فروغ رو  میخوندم یه شعرش رو که واقعا باهاش حال کردم رو براتون مینویسم امیدوارم خوشتون بیاد .

من از تو می مردم

              اما تو زندگانی من بودی

تو با من می رفتی

             تو در من می خواندی

وقتی كه خيابان ها را

            بي هيچ مقصدی می پيمودم

تو با من می رفتی

            تو در من می خواندی

تو از ميان نارون ها ، گنجشكهای عاشق را

به صبح پنجره دعوت می كردی

تو دستهايت را می بخشيدی

           تو چشمهايت را می بخشيدی

تو مهرانی ات را می بخشيدی

           تو زندگانی ات را می بخشيدی

وقتی كه من گرسنه بودم

           تو مثل نور سخی بودی

تو لاله ها می چيدی

تو گوش می دادی

            اما مرا نمی ديدی.

امیدوارم منو ببینید .

نتیجه دانشگاه آزاد هم برای فنی و حرفه ای ها نیومد تا ما هنوز با اعصابی متشاکی روز ها رو سپری کنیم . اگه میدونید کی میاد یه اطلاع بدین ممنون میشم .

تا دیدار بعدی روزگار رو به خودتون سخت نگیرین تا روزگار واسه شما سخت نشه .

سلام  امیدوارم حالتون خوب باشه

این هفته هم هفته خوبی بوده البته تا حالا چون هم البوم سیاوش قمیشی عزیز بعد از کلی انتظار به بازار اومد . البته خود سیاوش قمیشی و هم کمپانی که سیاوش باهاش قرار داد داره  ( Caltex Record) تاکید کردن که از کپی کردن این آلبوم جدا خود داری کنید . اما یکی نیست بگه اخه توی این مملکت ما مگه میشه CD اورجینال پیدا کرد  ؟ وقتی اینجا  این CD ها به صورت غیر مجاز رد و بدل میشه پیدا کردنش کلی درد سر داره البته میگم پیدا کردن اورجینالش سخته . و گرنه کافی یه سر بری جمهوری تا فیلم ها یا موزیک هائی که هنوز خونده نشوده رو پیدا کنی . در هر حال ما ایرانیها چاره ای جز کپی کردن این CD ها نداریم .

نکته خوب بعدی که توی این هفته  ( تا اینجا ) اتفاق افتاده اینه که بالاخره لیگ برتر هم شروع به کار کرد و تیم ها با بازیکن های جدیدشون به میدون اومدن که البته این لیگ دیدن نداره چون معلومه که استقلال قهرمانه .  پرسپولیس که با سلطان پفکیش و اون اوت اندازش جلوی فجر با کمک داور ۱ امتیاز گدائی کرد.

اما نکته مهم برای من و همه بچه های فنی و حرفه ای اینه که از روز چهار شنبه اسامی پذیرفته شدگان کاردانی دانشگاه آزاد ( البته اسلامی  چون ما کلا مملکت اسلامی هستیم ) معلوم میشه. منم منتظرم که ببینم آیا معدل فوق العاده بالام ( حواشی ۲۰/۱۵ ) به مذاق اقایون خوش میاد یا نه ؟ ما رو تو دانشگاه راه میدن یا نه ؟ یکی نیست بگه اقا دستم به دامنتون ( البته اقایون که دامن ندارن اما فرض رو بر این میگیریم که دامن پاشون ) اخه یه جوون مثل من و هزارتا مثل من اگه دانشگاه نرن باید چیکار کنن ؟ من امروز با دوستم رفتم مدرسه برای واحد های موندش  یکی از آقایونی که اونجا بود گفت میخوای بری دانشگاه ازاد ؟ گفتم اره بابا کی بدش میاد ؟ گفت چه اسمت بود چه نببود من ۵/۲ میلیون میگیرم قبولت میکنم !!!!!!!!!!!!      گفتم همش ۵/۲ میلیون ؟؟؟؟؟؟؟؟؟  اخه برادر من اگه ۲ میلیون پول داشتم که میرفتم خارج . بگذریم از شوخی اما باید یه فکر اساسی برای این دانشگاه و  دانشجو و پشت کنکوری ها بکنین وگرنه روز به روز این اوضاع میخواد وخیم تر بشه . البته اگه باباهه پول داشت این اوضاع بد نبودا  اما فعلا که نداره . ببینیم خدا چی میخواد . البته من اگه قبول هم بشم باید ۵/۲ میلیون رو هم بدم چون یک مشت انسان گشنه ۲ ماه غذا نخوردند منتظرن من دانشگاه قبول بشم پروتئین بدنشون رو تکمیل کنن.

در آخر هم نکته هائی رو براتون مینویسم که خدا وکیلی اگه آدم با دقت بخونه و تا حدودی عمل کنه میتونه خیلی کمکش کنه !  یادتون  نره که حتما نظر بدین

در همین لحظه زندگی ......

آزادانه بیندیش ، گل بچین و هدیه کن ....

به آهنگ باران گوش کن .......

بردباری را بیاموز .....

به پیمانت وفادار باش ........

گذشته خویش را به یاد آر .....

بیشتر خنده رو باش .....

رنگین کمان ها را بجوی .......

گریه کن اگر بدان نیاز داری .........

لحظات ناب را دریاب ......

به ستاره ها خیره شو .......

به زندگی اعتماد کن ....

پیام پروردگارت را به یاد داشته باش .......

در همه چیز زیبایی را ببین ....

دوستانی نو به دست آور .....

سخت کوش باش و خردمند ......

دوستان پیشین را دوباره کشف کن .....

بکوش تا بفهمی .....

برای خود زمان را بساز ....

گرفتاری را فراموش کن .......

بخند از صمیم دل ......

ایمان داشته باش ......

دشمن را ببخش .....

شادی را بگستران .......

از شگفتی لذت ببر ...

امیدوار باش و ببال ......

دیوانه شو محبت ها را بشناس ......

معجزه ها را ببین .....

بخت را بیازمای .....

دل بسپار ....

اندیشه های نیکو داشته باش .......

کاری کن به حقیقت بپیوندند .....

بگذار دیگران با تو همراه شوند ........

آهسته ولی پیوسته رو باش .....

ببخش و ایثار کن ......

نرم خویی پیشه کن ......

خودت را بفهم و باور کن ..........

اعتماد کن به دیگران ....

در آمدن آفتاب را بنگر ....

به لغزش ها خوش آمد بگو ....

( بر گرفته از بلاگ ستاره شرقی )